In beginsel is alles loon. Alle vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen van werkgever aan werknemer worden tot het loon gerekend. Ook als die naar algemeen maatschappelijke opvatting niet als loon worden ervaren.
Als de betaling of verstrekking wordt gedaan vanuit een andere verhouding dan de relatie werkgever–werknemer, is er per definitie geen sprake van loon. Er is dan namelijk geen verband met de dienstbetrekking. Er worden dan ook geen loonheffingen over berekend. De betaling blijft 'buiten de poort van het loonbegrip'.
Voorbeeld
Een werknemer is in dienst bij
een woningcoöperatie. Toevallig huurt de werknemer ook een flat bij dezelfde
woningcoöperatie. De verhuurder (tevens werkgever) besluit in alle flats in het
gebouw een nieuwe keuken te plaatsen. In dit geval zou je kunnen stellen, dat
de werkgever aan zijn werknemer een keuken ter beschikking stelt. Deze
terbeschikkingstelling vindt echter plaats in de relatie verhuurder – huurder
en niet in de relatie werkgever-werknemer. Ook bij de andere huurders wordt
namelijk een nieuwe keuken geplaatst. Deze keuken wordt daarom niet als loon
aangemerkt.
Als echter uitsluitend bij
deze werknemer een nieuwe keuken wordt geplaatst, dan wordt de reden van de
plaatsing relevant. Als plaatsing gebeurt omdat de conditie van de oude keuken
slecht was dan vindt de vervanging plaats vanuit de relatie verhuurder-
huurder. Maar
gebeurt dat omdat hij werknemer is, dan is er sprake van loon. Over dat loon
(gewaardeerd op de waarde in het economisch verkeer) worden dan loonheffingen
berekend tenzij de werkgever het onderbrengt in de vrije ruimte. Als de werknemer in het kader van een cafetariaregeling (uitruil van arbeidsvoorwaarden) bijvoorbeeld
vakantiedagen inlevert als betaling voor de nieuwe keuken, wordt nog eens extra
bevestigd, dat de terbeschikkingstelling 'binnen de poort van het loonbegrip'
valt. Wat een cafetariaregeling precies inhoudt komt elders aan de orde.
Geschenken door de werkgever aan de werknemer behoren in beginsel wel tot het loon. Maar in de praktijk is niet altijd eenvoudig om vast te stellen in hoeverre een geschenk niet zozeer een grond vindt in de dienstbetrekking maar in een persoonlijke relatie zodat er geen sprake is van loon. De Belastingdienst neemt in elk geval aan dat geen sprake is van loon als een werkgever de werknemer een persoonlijke attentie geeft
- in situaties waarin ook anderen dan de werkgever een dergelijke attentie plegen te geven, en
- het geen geld of waardebonnen betreft, en
- de attentie een factuurwaarde (inclusief btw, verpakkings- en bezorgkosten) heeft die niet hoger is dan € 25. De bezorgkosten hoeven echter niet te worden meegeteld als ze afzonderlijk op de factuur zijn gespecificeerd.
Voor alle duidelijkheid: een verjaardagscadeau dat aan alle voorwaarden voldoet blijft dus buiten het loonbegrip. Er vinden geen loonheffingen plaats. Een cadeautje van € 26 voldoet in beginsel niet aan de voorwaarden en daarom neemt de Belastingdienst niet zondermeer aan dat er geen sprake is van loon. Als de werkgever bij een waarde van meer dan € 25 niet aannemelijk kan maken dat het cadeautje vanuit een persoonlijke relatie is verstrekt kan de volledige € 26 kunnen wel worden ondergebracht in de vrije ruimte. Als de werkgever dat wel aannemelijk kan maken is er geen sprake van loon.